Album veterana američkog punk-rocka, tako i zvuči - veteranski, a punk se pri tome izgubio negdje putem, da bi ustupio mjesto country-rocku, blues-rocku i barskom rocku. Najkraće rečeno, izrazito staromodna ploča koju se može usporediti sa pločama Rolling Stonesa iz prve polovice 70-tih ili blažom i još produciranijom verzijom albuma New Bomb Turksa "At Rope's End". Ima tu svega: akustičnih gitara, akustičnog klavira, steel gitara, usne hamonike, pratećih vokala gotovo festivalskog tipa, samo nema niti jednog krika iz dubine utrobe. Osnovni dojam je da sa iskrenim porivom i razlogom za ploču stvari ne stoje najbolje, iako se radi o vrlo prijaznom materijalu niže razine intenziteta, koji bi mogao izvrsno funkcionirati za površnije slušanje u autu ili preko radija, ali koji vam zapravo ne treba u vašoj kućnoj kolekciji.