Znoj koji je me obliva, stvara mi osjećaj klonulosti i rastakanja, kao da hodam po dnu vrelog mora. Zato prilazim česmi uz zid Roznamedži Ibrahim-efendijine džamije, siv od žega, kiša i prohujalog vremena, umivam ruke, lice i vrat, kvasim grlo i kosu. Kada bih, prije rata, dolazio u ovaj dio grada, obično bih prelazio preko mosta Ive Lole Ribara, pa onda, ulicom Mladena Balorde na Carini, pored niza butika i kafića, išao do kina Zvijezda ili Robne kuće Razvitak, u ...